อาทิตย์, 05 กันยายน 2010
 
 

ปั้นดินเป็นดาวแดง

แนะนำหนังสือ
ศรัทธาคงมั่น…ปั้นดินเป็นดาวแดง
ตำนานการต่อสู้ที่เพิ่งถูกเปิดเผย
ของนักรบประชาชนลุ่มน้ำตาปี พ.ศ.2508 – 2527

ที่ระลึกในพิธีเปิด “ศูนย์เรียนรู้และท่องเที่ยวเชิงอนุรักษ์ประวัติศาสตร์ ค่าย 514”
บ้านในปราบ หมู่ 5 ตำบลบ้านเสด็จ อำเภอเคียนซา จังหวัดสุราษฏร์ธานี
วันที่ 4 พฤษภาคม พุทธศักราช 2551

ศรัทธาคงมั่น...ปั้นดินเป็นดาวแดง

ความเป็นมา
ด้วย “กลุ่มเพื่อนมิตร 514” ซึ่งประกอบด้วยเกษตรกรสวนยางในอำเภอเคียนซา จังหวัดสุราษฎร์ธานี และอดีตนิสิต นักศึกษากลุ่มหนึ่ง ที่เคยเข้าร่วมกับพรรคคอมมิวนิสต์แห่งประเทศไทย (พคท.) ณ ค่าย 514 เขตอำเภอเคียนซา ช่วงพ.ศ.2519 – 2525 ได้จัดตั้ง “ศูนย์เรียนรู้และท่องเที่ยวเชิงอนุรักษ์ประวัติศาสตร์ ค่าย 514” ขึ้น ณ บ้านในปราบ หมู่ 5 ตำบลบ้านเสด็จ อำเภอเคียนซา เพื่อเป็นแหล่งท่องเที่ยวทางธรรมชาติ เป็นแหล่งศึกษาประวัติศาสตร์สังคมลุ่มน้ำตาปี และเป็นแหล่งเรียนรู้ภูมิปัญญาพื้นถิ่น ซึ่งมีพิธีเปิดอย่างเป็นทางการ โดยท่านผู้ว่าราชการจังหวัดสุราษฎร์ธานี เมื่อวันที่ 4 พฤษภาคม ที่ผ่านมา

  ในการนี้ ได้มีการจัดทำหนังสือ “ศรัทธาคงมั่น ปั้นดินเป็นดาวแดง” เป็นที่ระลึก หนังสือเล่มนี้รวบรวมข้อเขียนจากความทรงจำของอดีตสหายแห่งค่าย 514 โดยมิได้มุ่งเน้นการต่อสู้ด้วยกำลังอาวุธ ซึ่งจบสิ้นไปแล้ว แต่เป็นการบันทึกข้อมูลอันจะเป็นทั้งหลักฐานและคำตอบว่า อะไรเป็นมูลเหตุจูงใจให้พวกเขาตัดสินใจลาจากครอบครัว ละทิ้งอนาคตและความสะดวกสบาย ไปใช้ชีวิตที่ยากลำบากในเขตป่าเขา และเมื่อเข้าไปแล้ว พวกเขาทำอะไร มีชีวิตความเป็นอยู่อย่างไร

                           ที่สำคัญคือจะเป็นบทเรียนแก่อนุชนรุ่นหลังว่า การใช้ความรุนแรงในการแก้ไขปัญหาความขัดแย้งทางความคิดนั้น เป็นวิธีการที่ไม่ถูกต้อง

  โดยมีคณะผู้เขียนสองกลุ่มหลัก คือ อดีตสหายนักเรียน นิสิต นักศึกษา ที่เข้าร่วมการต่อสู้หลังเหตุการณ์ 6 ตุลาคม 2519 และอดีตสหายที่เป็นลูกหลานชาวสวนยาง ซึ่งมีจำนวนไม่น้อยที่เรียนจบเพียงชั้นป.4 หรือต่ำกว่า แต่ได้รับการปลุกปั้นจากก้อนดินธรรมดา กลายเป็นดาวแดง ในฐานะบุคลากรที่มีความสามารถและมีจิตสำนึกรับใช้ประชาชนในวิชาชีพต่าง ๆ อาทิ แพทย์ พยาบาล ครู ทหาร วิศวกร ฯลฯ

  กระทั่งเมื่อพคท.หมดบทบาท ไฟแห่งการปฏิวัติดับมอดลง แต่จิตสำนึกรับใช้ประชาชน รักและหวงแหนแผ่นดินถิ่นเกิด เห็นประโยชน์ส่วนรวมเป็นที่ตั้ง ที่เคยได้รับการปลูกฝังระหว่างใช้ชีวิตในป่าเขา ยังตกผลึกในจิตสำนึกของอดีตสหายส่วนใหญ่ เมื่อพวกเขากลับออกมาใช้ชีวิตเยี่ยงสามัญชนในฐานะ “ผู้ร่วมพัฒนาชาติไทย” ก็ยังได้รับความไว้วางใจให้เป็น “ผู้นำชุมชน” นับตั้งแต่ ผู้ใหญ่บ้าน กำนัน นายกองค์การบริหารส่วนตำบล ไปจนถึงสมาชิกสภาจังหวัด

   “ปั้นดินเป็นดาวแดง” ยังหมายถึงว่า แม้กาลเวลาผันผ่านไป แม้ไม่มีพรรคคอมมิวนิสต์ชี้นำ แต่พวกเขายังมั่นคงต่อการสร้างสังคมที่ดีงาม ในเงื่อนไขที่ทำได้ อย่างน้อยที่สุดคือสังคมรอบข้าง เริ่มจากครอบครัว ไปสู่หมู่บ้าน ตำบล อำเภอ จังหวัด ที่พวกเขาสังกัดอยู่ ดุจดังการปั้นดินเป็นดาวแดงที่จรัสแสงอยู่ไม่เสื่อมคลาย ส่งผลให้อดีตสหายหลายคนได้รับรางวัล “คนดีมีคุณธรรม” จากกระทรวงพัฒนาสังคมฯ

หนังสือ “ศรัทธาคงมั่น ปั้นดินเป็นดาวแดง” ความหนา 342 หน้า มีคุณธีรภาพ โลหิตกุล นักเขียนสารคดีอิสระ หรืออดีต “สหายศักดิ์ 514” เป็นบรรณาธิการและร่วมเขียน มีวางจำหน่ายที่ศูนย์หนังสือจุฬาฯ โทร 02-255-4433 (พื้นที่ภาคใต้สามารถสั่งซื้อที่ คุณวัชรินทร์ โทร 087-889-3084)

    -------------------------------------

สารบัญหนังสือ
- มารู้จัก 514 คืออะไร ?
- ปูมหลัง พรรคคอมมิวนิสต์แห่งประเทศไทย (พคท.)
- จาก ‘กองทัพ 514’ สู่ ‘กลุ่มเพื่อนมิตร 514’
- โครงการ “ศูนย์เรียนรู้และท่องเที่ยวเชิงอนุรักษ์ประวัติศาสตร์ ค่าย 514”
         - ระเบียบการใช้ศูนย์ฯ
- มุมหนึ่งของพงไพร ในเสียงกระซิบของตาปี   
- อดีตกาลที่ไม่เคยลืม ของครูผู้ร่วมอุดมการณ์....ครูเคียนซา

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

รูปเล่าเรื่อง “ศรัทธามุ่งมั่น ปั้นดินเป็นดาวแดง”

ภาคหนึ่ง : เล่าขาน ตำนาน 514 กองทัพของประชาชน
1.1 บันทึก 514 บนเส้นทางปฏิวัติ ...............ส.ทิวา
1.2 เกียรติภูมิ 514 กับงานสร้างพรรค กองทัพ...ส.ชาญชัย
1.3 บันทึกอดีตนักรบแดง…………………..อดีตนักรบแดง

ภาคสอง : ปั้นดินเป็นดาวแดง จรัสแสงใต้ร่มธงพรรค
              (ความทรงจำสหายชนบท)

2.1 ความทรงจำไม่เคยจางที่ 514...................ส.คมเคียว
2.2  ความในใจของป้าแจ่ม ที่เคยเป็นลูกของพรรค....ส.แจ่ม
2.3 บันทึกของข้าพเจ้า ใต้ร่มเงาพรรค..........ส.จาง
2.4 ปั้นดินเป็นดาวแดง บันทึกของหมอจิรา....ส.จิรา
2.5 สิ่งล้ำค่าที่พรรคมอบให้…………………ส.นิรันดร์
2.6 บันทึกของผู้ถือกำเนิดจากครอบครัว 514..ส.คำศรี
2.7 รอยจำสหายพนา คนหาปลา 514.....ส.พนา
2.8  จาก “สหาย” สู่ “ผู้นำชุมชน”
      เมื่อชาวบ้านเชื่อถืออดีตคนพคท. ........ส.โมทย์

ภาคสาม : จากนาคร สู่วนา ล้ำเลอค่าประสบการณ์ชีวิต
    (ความทรงจำสหายนักเรียน นักศึกษา)

3.1 ว่าครั้งหนึ่ง เคยร่วมสาน ร่วมเสกสร้าง     
     (บทกวีแห่งความทรงจำที่ 514) ………………ส.ออน
3.2 ไม่ได้ตั้งใจเป็นคอมฯ.............................ส.จิ๋ว
3.3 ชีวิตหมอนักปฏิวัติแห่งค่าย 514.....................ส.ดำริ
3.4 โรงเรียนอนุชนแดง “ไฟลามทุ่ง”……………….ส.เบญญา
3.5 ฉัน...กับประสบการณ์ล้ำค่าที่ 514..................ส.ดิน
3.6 อุดมคติไม่สูญสลาย ความประทับใจมิรู้ลืม.......ส.ยิ่ง
3.7 บันทึกครูกิ่ง...ชีวิตหักมุมที่ ‘ไฟลามทุ่ง’……….ส.แมว (ครูกิ่ง)
3.8 ในห้วงแห่งความทรงจำ ครั้งหนึ่งในชีวิตที่ 514..ส.สน
3.9 ชีวิตในป่า (ทั้งๆที่ไม่ใช่ป่าสักนิด)...................ส.ชิน
3.10 บันทึกเบื้องหลัง “ตะวันแดดแดง”……….ส.ชื่น
3.11 เสี้ยวเดือนในดงเคียนซา........................ส.เดือน
3.12 เลือนหายในสายหมอก ผนึกแน่นในกาลเวลา...ส.ศักดิ์
3.13 ไปร่วมงานรำลึกวีรชนปฏิวัติ...............ส.ลั่นทม

ภาคสี่ : อยู่อย่างยิ่งใหญ่ ตายอย่างมีเกียรติ
          (รำลึกสหายผู้เสียสละชีวิตเพื่อการปฏิวัติ)

4.1 คุณโรจน์ที่ผมรู้จัก........................ส.นิรันดร์
4.2 a ตาเกียรติในใจเรา........................ส.จิรา
4.2 b ตาเกียรติที่ฉันรู้จัก......................ส.นิรันดร์
4.3 รำลึกคุณวินิจ............................ส.แดงหนึ่ง
4.4 คิดถึงลุงดง..............................ส.แดงหนึ่ง
4.5 รำลึกคนดีที่จากไป...สหายกิจ....ส.ธงชัย
4.6 อาลัยลูกมนัส จากใจพ่อ……คุณพ่อสมศักดิ์ บุญช่วย
4.7 คุณสามารถยังอยู่ในความทรงจำ.......ส.จิรา
4.8 กลับบ้านกันเถอะ...คุณเชียง.........ส.แดงหนึ่ง
4.9 คุณนพ...ลูกที่ดีของพรรค...........ส.แดงหนึ่ง
4.10 หลับให้สนิทเถิด...คุณขำ..........ส.ชาญชัย
4.11 รำลึกคุณสุชาติ ทหารบ้านคนกล้า ...ส.ชาญชัย-ส.เสริม
4.12 รำลึกคุณเริ่ม - คุณมานพ จากใจสหายเดินเมล์...ส.ชาญชัย
ภาคผนวก  - แนะนำ อำเภอเคียนซา จังหวัดสุราษฏร์ธานี

ตัวอย่างเนื้อหาในหนังสือ

                           “…ความทรงจำที่ไม่เคยลืมเลือน คือพื้นที่นี้ไม่มีโจรผู้ร้าย
                        ไม่มีลักขโมย ไม่มีเด็กติดยาหรือยกพวกตีกันเหมือนทุกวันนี้...”
                                                     ครูเคียนซา (อดีตกาลที่ไม่เคยลืม)

“...เราส่งเคยปลาให้สหายกินกันจนเบื่อ สหายบางคนพอได้ยินเสียง
รถมาส่งเคย ถึงกับแล่งว่า อยากให้จระเข้ไปขบคุณคมเคียวสักที...”
                                   ส.คมเคียว  (ความทรงจำไม่เคยจางที่ 514)
   
“...สหายหมอพร้อมทุกอย่าง ถือปืนก็ได้ ถือไซริ่งก็คล่อง ถือมีดผ่าตัด
ก็เป็น เอ็นดูที่สุด วันที่มีสหายบาดเจ็บ หมอยังต้องเอาเลือดตัวเองให้...”
            ส.ชาญชัย (เกียรติภูมิ 514)

                “...บางครั้งสหายหญิงมีประจำเดือน แต่ขาดแคลนผ้าอนามัย สหาย
            ชายก็เสียสละถอดเสื้อกล้ามตราห่านคู่ ให้สหายหญิงทำผ้าอนามัย...”
                                             ส.แจ่ม (ความในใจของป้าแจ่ม)

                       “...รู้สึกกลัวนะ คิดนะ คิดจริง ๆ ว่าตัวเองตกอยู่ใน
                 เงื้อมมือของคอมมิวนิสต์แล้ว เราถูกหลอกเสียแล้ว...”
                                          ส.จิ๋ว (ไม่ได้ตั้งใจเป็นคอมฯ)                       

                      “...ไม่มีใครเชื่อ ว่าคนอย่างข้าพเจ้าจะเข้าป่า อดีตลีดเดอร์
                        ประธานเชียร์ ที่เกี่ยวข้องกับความบันเทิง ความฟุ้งเฟ้อ...”
                                                       ส.ชิน (ชีวิตในป่า) 

              “...ยิงกันไม่ถึง 20 นาที หูฉันได้ยินเสียงตะโกน...จับคนที่มีผ้าสีขาวคล้อง
           คอไว้ให้ได้... ไม่ต้องรอฝ่ายบัญชาสั่งซ้ำสอง ฉันสั่งเอง วิ่งลูกเดียว...”
                                                    ส.เดือน (เสี้ยวเดือนในดงเคียนซา)

            “...ไม่เคยเสียใจเลยว่า เข้าร่วมการปฏิวัติแล้วไม่สำเร็จ ต้องกลับมาด้วย
           สองมือเปล่า แต่จริงๆ แล้ว มันมากด้วยคุณค่าชนิดที่บอกใครไม่ได้...”
                                                    ส.นิรันดร์ (สิ่งล้ำค่าที่พรรคมอบให้)


หมายเหตุบรรณาธิการ

 คำว่า “สหาย” เป็นคำสรรพนามนำหน้าชื่อของชาวพรรคคอมมิวนิสต์แห่งประเทศไทย แทนสรรพนามว่า นาย นาง นางสาว ฯลฯ รากศัพท์เดิมของคำ “สหาย” เป็นภาษาสันสกฤต แปลตามพจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถานว่า “เพื่อนร่วมทุกข์ร่วมสุข” ในกรณีชาวพรรคคอมมิวนิสต์ “สหาย” ยังหมายถึง “เพื่อนร่วมอุดมการณ์”
ตรงกับภาษาอังกฤษว่า “comrade” (คอม-ริด) ซึ่งปทานุกรมอังกฤษ – ไทย ฉบับ สอ เสถบุตร ระบุคำแปลว่า “เพื่อน, สหาย คำสำหรับใช้เรียกแทน ‘นาย’ ใน (อดีต) ประเทศสหภาพโซเวียต” (หลังเปลี่ยนแปลงการปกครองเป็นสังคมนิยมคอมมิวนิสต์ ในปี พ.ศ.2460)

 อย่างไรก็ตาม ชาวพรรคคอมมิวนิสต์จะใช้คำว่า “สหาย” ในลักษณะที่เป็นทางการ เช่น การกล่าวสุนทรพจน์ หรือการเรียกแบบรวม ๆ อาทิ “สหายชาย” “สหายหญิง” “สหายนำ” ฯลฯ หรือใช้เรียกนำหน้าชื่อในกรณีที่ยังไม่สนิทสนมกัน แต่ในทางปฏิบัติ นิยมใช้คำว่า “คุณ” นำหน้าชื่อมากกว่า

 อักษรย่อของคำว่า “สหาย” คือ “ส.” แต่ทั้งนี้ ชาวพรรคคอมมิวนิสต์ยังใช้อักษรย่อ “ส.” ในความหมายถึง “สมาชิกพรรค” ซึ่งมิได้หมายความว่าผู้เข้าร่วมขบวนการปฏิวัติกับพคท. ทุกคนจะเป็น ส. โดยปริยาย หรือเพียงกรอกใบสมัครเหมือนการเป็นสมาชิกพรรคการเมืองในระบบเปิดทั่วไป แต่การเป็นสมาชิกพรรคคอมมิวนิสต์ ต้องผ่านการพิสูจน์ตนเอง และผ่านการพิจารณาของคณะกรรมการพรรค ส่วนใหญ่ ผู้ได้รับการพิจารณาเป็น “ส” มักผ่านขั้นตอนการเป็น “ย.” หรือ สมาชิกสันนิบาตเยาวชนแห่งประเทศไทย – องค์กรจัดตั้งของพคท. มาก่อน
 เนื้อหาในหนังสือเล่มนี้ ใช้ทั้งคำว่า “สหาย”, “คุณ” และ “ส.” จึงเรียนอธิบายเพื่อมิให้ท่านผู้อ่านเกิดความสับสน ไว้ ณ ที่นี้ ส่วนศัพท์เฉพาะของชาวพรรคคอมมิวนิสต์คำอื่นๆ อาทิ จัดตั้ง เสียคิด เสียลับ เสียสละ ฯลฯ ได้มีคำอธิบายให้เข้าใจความหมายไว้ในวงเล็บทุกคำแล้ว

       บรรณาธิการ